Loukie’s Kunsten

Een inleiding

Ad W.M. Teulings

Hoos1503

Recitatie

Il est temps de proclamer vaine toute oeuvre qui laisse son auteur intact, et le lecteur à son confort. Vaine et mauvaise toute oeuvre qui ne te saisit pas comme avec une main, qui ne te pousse pas hors de toi-même, dans le scandale ou dans la joie de ta vocation créatrice.

Guy de Maupassant, Penser avec les mains, 193

 

De Zevende Dag

Mijn werkkamer is naast die van Loekie. Ik doe mijn Mac, zij schildert. Zo zijn onze manieren. Af en toe loop ik over. Haar royale werktafel is te klein om zicht te geven op al het werk in uit- voering. Ze werkt in vierkwartsmaat. Meestal op papier.

 

Boven op ladekasten stapelen de vierkanten zich op tot kleine kasteeltorens. Dat werk draagt het stempel af.

Vierkanten, lange tijd Unvollendete vierkanten hangen ver- spreid over de kamermuren. Daar moet elke dag even keurend naar gekeken worden.

Maar veel werk ligt nog – als in barensnood – hulpbehoevend op de grond. Gegroepeerd in carré’s. Vier bij vier, zes bij zes. Hun plaats in de groep is voorbestemd. Wat die bestemming is moet blijken. Dat vereist nader onderzoek. By trial and error. Eén verplaatsing, en alles komt in beweging. Een dynamisch even- wicht. Kijken en nog eens kijken. Tot het moment van de waarheid. Een compositie. Als Openbaring.

Maar wat is het dat hier geopenbaard wordt? Is dat een begrip van de buitenwereld? Of komt het uit de binnenwereld, beknelde zuurstof die zich vanuit de onderbuik een weg heeft gebaand naar de oppervlakte?

Beroep op het verstand blijkt al gauw een misverstand. Er valt geen vooropgestelde logische of conceptuele samenhang te ontdekken. Ook niet achteraf. En wat uit de onderbuik komt, dat blijft toch altijd een troebele zaak.

Wat overblijft is een gevoel dat er tussen die beeldelementen wel Geheimenisvolle relaties bestaan, maar dat die erkenning er niet toe moet leiden om die ook daadwerkelijk bloot te willen leggen.

Ik vind het wel aardig, zelfs gepast om al dit gedoe een onder- zoek naar de ziel van een schepping te noemen. Wat, terzijde, heel iets anders is dan de ziel van de maker. En zeker iets anders dan de ziel van de kijker.

Het brengt mij, in dit jubeljaar, bij de complexe beeldcomposities van Hieronymus Bosch. Met al die zielen zoals mensen in de Middeleeuwen zich die voorstelden. Een wereld zonder dode zielen. Alleen maar dolende zielen, voorgoed gescheiden van de gestorvenen, die als vage flarden en nevels uit hun graf opstijgen.

Zwervend tussen hemel en aarde, een voorgeborchte, in af- wachting van hun verlossing, en een toegang aan de hemelpoort. Dat kan mensenlevens duren. Tot het moment daar is nestelen zij zich, en passant, in de gedachten van de levenden, in hun daden, hun hechtingen.

Flarden en nevels, die vinden we in dit werk van Loekie te over. Maar, ik wil daarover geen misverstand, zij hebben zich ook genesteld in haar obscure kunstwerken. We kunnen als kijker die beelden alleen in ons opnemen als we de mogelijkheid van een zielsverhuizing op de koop toe nemen.

Los van dit alles zijn daar die merkwaardige miniaturen zelf. Ook te bezien in onbevangenheid. Elk voor zich het bekijken waard.

 

 

 

2 thoughts on “Loukie’s Kunsten

  1. Beste Ad,

    Dit mailtje heb ik al gestuurd naar je emailadres en naar je linkedin account, maar nog geen antwoord, wat meestal bij jou heel snel geschiedt. Hoop dat alles goed is met je? Vorige week dinsdag was er een zeer geanimeerde boekpresentatie over de historie van bureau Van de Bunt vanaf 1933 geschreven door VU historicus Ronald Kroeze. Met Ila Kasem, managing partner van het bureau, heb ik overlegd dat we er wellicht aandacht aan zouden kunnen besteden in managementsite van Willem Mastenbroek. Het is nl naast een vooral voor ingewijden interessante beschrijving ook een overzicht van maatschappelijke ontwikkelingen waarop het organisatie advieswerk door de decennia heen een antwoord op probeert te vinden. Een vorige versie van het boekheb ik al eens aan je toegestuurd. Zou ik onder andere jou mogen vragen er iets over te schrijven? Als het je wat lijkt vraag ik Ila of hij je het uiteindelijk boek toestuurt. Met hartelijke groet,

    Lisa

    Like

    1. Dag Lisa, misschien ga ik toch iets opschrijven, maar gewoon een stukje op deze website, van korte adem. Er vielen mij een paar dingen op. Heb net Geert Mak uit die ook over de Groote Club wat zegt. En ik herinner mij – van heel lang geleden, een paar bezoekjes, die me aan het denken zetten (vvt). Maar ik moet uitkijken met mijn goede voornemens. Ik heb er te veel voor een enkel leven. Ik zal bij de allerhoogste om enige verlenging vragen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s