Carroussel!

Illuminatie De stoomcaroussel

℘℘℘

Het dringt tot me door. Ik ben nog uit de tijd van de stoomcarrousel. Als de eerste kermiswagens op het zanderige plein verschijnen, dank zij de bombardementen van de Royal Air Force in hartje stad ontstaan, verzuim ik de lei en griffel in mijn schoolbank, en tijg aan het werk.

℘℘℘

De wederopbouw van de stad zal nog vele jaren op zich laten wachten. Mijn jonge schouders zijn nu nodig voor de opbouw van de kermis. Er is eigenlijk maar éen plek waar ik te werk wil gaan: de ronde circustent waarbinnen een enorme stoomcarrousel wordt opgebouwd.

℘℘℘

De imposante entrée met veel spiegels. Binnen nog meer. Tientallen hoog opgehesen luchters met kwartslampen die bij elke ronde even uit zullen gaan om ruimte te geven aan de hartstochten van de daartoe feestelijk geklede jeugdige bezoekers. Hoewel, ook echtparen van middelbare leeftijd blijven niet ongevoelig voor deze apotheose.

De carrousel en zijn eigenaren komen van over de grens, uit Vlaams-België. Echte glitter moet je nog altijd in die hoek zoeken.

℘℘℘

Mijn ijverige sjouwwerk wordt niet al te serieus genomen maar toch gewaardeerd. Als de kermis van start gaat word ik omgetoverd tot éen van de vier piccolo’s, met een kardinaalsrood uniformjasje, goud-gevlochten epauletten, knopen met scheepsankers, een bonnet op de toen nog blonde krullen met stevige kin-sluiting, want er zijn altijd baldadige dames die zich op dit onschuldig wild willen oefenen in een vorm van ondeugendheid die hen in het dagelijks leven vreemd is.

℘℘℘

Op de dampende stoommachine is een mechanisch orgel aangesloten. Een imponerend, tot overweldigend geluid. De carrousel komt langzaam op gang draait dan steeds sneller in het rond. Een armleuning is niet genoeg, je moet je vastgrijpen aan je buurman of buurvrouw. De met rood fluweel beklede koetsen en gondola’s wippen als schommels heen en weer.

Het geëerd publiek is van burgerlijke makelij, geselecteerd. De toegangsprijzen waren onstuimig hoog, je kunt voor hetzelfde geld meer dan tien maal in de draaimolen.

℘℘℘

Het wordt altijd laat, want met deze attractie wordt meestal een kermisbezoek afgesloten.

Drie avonden ben ik als vanzelfsprekend de playboy die mijn Vlaamse werkgevers voor ogen staat. Daar is geen uitleg voor nodig geweest. Ik meende met zekerheid te weten dat ik voor dit leven van glitter en glamour was voorbestemd. En vind daarin bevestiging.
Oudere dames schieten in tranen als ik hun rechterhand vat, mij voorover buig en op de rugzijde ter hoogte van de trouwring een vagelijk vochtige kus druk.

℘℘℘

Er hangt op het directiepodium een grotere koperen bel waarmee de laatste ronde wordt aangekondigd. Daar ren ik dan op af en doe mijn volgende plicht. Theater! Na die laatste ronde blijkt er nog een te volgen. In Vlaanderen weten ze hoe je het goede in de mens moet wakker schudden.

℘℘℘

Voor drie dagen is mijn leven een roes. Ik spijbel van school met grote vanzelfsprekendheid in het groeiend besef dat er zaken in deze wereld zijn, groter dan jezelf.
De kring van manshoge spiegels confronteren mij met die piccolo, met die twee opgetogen, schitterende ogen, een vurige blos op de wangen. Net als bij de meisjes die uit de mallemolen komen gestapt, en voor het eerst van hun leven stevig werden gezoend.

℘℘℘

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s