Grief is the Thing with Black Feathers

Wanderings. Images. Observations.

ΩΩΩΩΩ

Vrijdagmiddag belt mijn zusje. ‘Dag Ad. Met Ineke!’ Ik hoor een stem die me niet echt onbekend voorkomt. ‘Ineke? Uit Utrecht?’ Daar is een Ineke die ik ken, maar dan zou dit de eerste keer zijn dat ze mij belt. ‘Je zusje!’ Ik denk even na: ‘Josephine!

ΩΩΩΩΩ

We zijn allebei oud geworden. Ook al benoemen we elkaar ook nu als broertje en zusje.
In een grijs verleden, als tiener besluit Mijn Ineke voortaan als Josephine door het leven te gaan. Het is even wennen, maar het komt vrij snel goed. Ze brengt vriendjes in huis en die noemen haar als vanzelfsprekend Josephine.

ΩΩΩΩΩ

Ik bedenk dat ik haar en Jan een maand of twee geleden nog gezien en gesproken heb in Den Haag. De kleine reünie van broers, zussen, kinderen, kleinkinderen. Bij Jan thuis die als gastheer optreedt omdat het tegelijk zijn verjaardag is.

ΩΩΩΩΩ

Jan is al een…

View original post 630 woorden meer