Het raadsel is bijna opgelost. Een verklaring.

Illuminatie- Uit- De Zonnetempel van de Maya's

◊◊◊

Het overkomt mij steeds vaker.

De gedachte, misschien had ik een ander vak moeten kiezen.

Niet dat mijn huidige werkzaamheden mij niet bevallen.

In mijn werk ben ik altijd wat genotzuchtig en ik ken mijn talloze vormen van diepe bevrediging.

◊◊◊

Maar voor éen optie ben ik te laat.

Hij doemde voor mij op toen ik twaalf was.

Op vele avonden die ik sleet aan een doodstille en verlaten leestafel

van de Openbare Leeszaal en Bibliotheek.

◊◊◊

Een plankje boeken over de cultuur van de Maya’s.

Tussen zeshonderd en twaalfhonderd bestudeerden zij met groot gevoel voor détail de sterrenhemel.

De vierjaren cyclus van de zon.

Dat het ene jaar niet zomaar gelijk is aan het andere ontging hen niet.

Alles moet opgetekend.

Voor de zon is er een zonnetempel. De complexe cyclische zonsbewegingen vereisen een eigen script.

Muren vol.

◊◊◊

In die jaren van kennismaking met een nieuwe wereld was dit mijn geheimschrift.

Voor jongetjes van twaalf buitengewoon spannend.

Nu lees ik, na vele jaren vergetelheid over de laatste stand van zaken

in deze bijzondere vorm van wetenschap.

Of moet ik zeggen: van kunst?

◊◊◊

Wetenschap en Kunst, Twin Brothers,

voortgekomen uit de wereld van de ambachten.

Zij dragen daarvan nog steeds de sporen, zelfs

alsof die vorm van emancipatie mogelijk zou zijn

wanneer tenslotte over ‘abstracte wetenschap’ en ‘abstracte kunst’ gesproken gaat worden.

◊◊◊

In een afbeelding op een van de muren van de Zonnetempel zien we twee astronomen bezig met de uitoefening van hun vak. Voor hen is deze tempel een wetenschappelijk laboratorium.

De onstuitbare betrokkenheid bij hun ambachtelijke arbeid leidt ertoe dat zij door het volk voor priesters worden aangezien. Dag en nacht in de weer met ongrijpbare, onbegrijpelijke zaken.

Maar zij kunnen voorspellingen doen, vertellen wanneer er gezaaid of geoogst moet worden.

Het ongrijpbare handtastelijk maken.

◊◊◊

De boeren brengen een deel van hun oogst naar de tempel.

Een offergave. Verstaan als een zonneoffer waaromheen een verheffend ritueel wordt opgebouwd.

Zo is ook de godsdienst in oorsprong een ambachtelijke bezigheid die uit het zicht verdwijnt

als zij naar het niveau van een abstracte theologie is getild.

◊◊◊

Links en rechts van de afbeelding van de twee hemelbezweerders staat het geschreven,

opgetekend in Maya-schrift wat deze twee hebben waargenomen.

Een schrift dat nog geen letters kent, maar beelden.

Beelden die geen afspiegeling zijn van de ‘werkelijke’ zonne- of sterrenhemel.

◊◊◊

Het zijn Mind Maps. Inzichtelijk voor priestergeleerden, zo kunnen zij elkaars gedachten lezen.

Scripts, zoals de Runentekens een script vormen. Geen taal.

Je kunt er geen klanken van maken, niet hardop lezen wat er staat.

Als je vertrouwd bent met deze denkwereld, een ingewijde,

alleen dan valt te vertellen wat een voorganger heeft ontdekt.

◊◊◊

Het zijn ook geen Stenen Tafels van Mozes. De Verkondiging van een niet-verifieerbare Waarheid.

De Mind Maps van de Maya’s zijn wel degelijk verifieerbaar aan de verschijnselen die we na jarenlange studie kunnen ontdekken in de sterrenhemel en in ons zonnestelsel.

◊◊◊

Dat is ook precies de reden waarom het Maya script, na zoveel jaren, en vele mislukte pogingen,

nu eindelijk eenduidig kan worden ontrafeld.

Door naar de bewegingen van de sterren en de zon te kijken.

De Stenen Tafelen van Mozes kennen die toetssteen niet.

Evenmin als alles wat daaruit voortvloeide.

◊◊◊

Ik ben te laat. Er was die droom van een twaalfjarige. Hij duurde maar een paar weken. Ik zat daar aan die grote leestafel. Een groene leren vlakte voor mijn neus. Geen sterrenhemel.

Met mijn schriftjes. En tekende. Schreef.

Dit prille priesterschap ging verloren, lang voordat de noviet in mij was opgestaan.

◊◊◊

Illuminatie- Palenque de scripts