Op de Groei

Mijn geheugen gaat toch achteruit de laatste jaren, ik begin lijstjes op te hangen, en  een dagkalender die ik bij het opstaan niet kan missen. Mijn agenda werkt niet meer zoals het moet. Ik schrijf afspraken en verplichtingen meestal wel op, maar besef soms te laat dat ik mijn agenda voor die dag niet heb geraadpleegd.

Ik heb mij altijd gemakkelijk op de dingen kunnen concentreren waar ik voor mezelf mee bezig ben, ga er in op, raak in trance waarbij ik alles om mij heen vergeet. Dat overkomt mij als ik de ochtendkranten lees in mijn coffeshop, ik heb geen idee wie er binnenkomt of weggaat.

Aan het beeldscherm van mijn computer gekluisterd verlies ik besef van tijd en plaats van handeling. Ik kook graag, maar het liefst ongestoord in mijn voorbereidingen, weet dan precies wat te doen en schep daar groot genoegen in.

Bij goed weer rommel ik wat aan in de tuin, maar een voorgenomen kwartiertje wordt vaak een paar uur, want zelfs dan raak ik verslingerd.

Ik schilder, een maal per week met vrienden op het atelier, daarnaast dagelijk bij verblijf in het buitenland. Eenmaal op gang wordt schilderen een zintuigelijk proces, mijn hand geeft de leiding aan een ‘stream of consciousness’, mijn ogen worden scherper, de kleuren die ik waarneem intenser. Schilder ik buiten en schijnt de felle zon dan komen na enige tijd de contrast-kleuren binnen mijn waarneming, en ontstaat mogelijk dezelfde psychedelische verrukking die van Gogh ervoer in zijn zinderende Provence. Daarom, wat begonnen wordt moet snel afgemaakt. Het werk moet af, vermoeidheid neemt ineens de overhand, en geen os kan mij bewegen om er verder op door te ploeteren.

In de jaren dat ik vele wetenschappelijke artikelen schreef ging dat eigenlijk precies zo. Ik had ooit geleerd dat er eerst een plan moest zijn, maar zodra ik begon te schrijven ontstond er een artikel of een hoofdstuk ‘aus einem Guss’, en dat was het dan, aan anderen de taak om nog verbeteringen voor te stellen. Mijn proefschrift kwam zo tot stand, na jaren van aarzelen, was er opeens dat gevoel, nu zal het er van komen, en na zes maanden was het af. In duikbootregime, zes uren schrijven, zes uren slapen en weer zes uren schrijven. ‘Going with the flow’ zoals dat nu heet.

Nu ik een oude man aan het worden ben, een opa op jaren, boven de zeventig zelfs, is het niet anders. Mijn fysieke energie is in weinig jaren sterk teruggelopen, het hart pompt op halve kracht, andere spieren laten zich ook niet meer zo gemakkelijk voor mijn kar spannen. Mijn gang is vrijwel ongemerkt wat wankelmoedig geworden, mijn voeten krommen zich niet meer bij elke stap, ik schuif ze kortademig naar voren, in kleine pasjes.

Maar tot mijn grote geluk is er nog altijd dat gebruis van vitaliteit, dat ik vooral ervaar als ik mij kan verliezen in mijn zelf-bepaalde bezigheden.

En eigenlijk is dit, was dat moet ik denkelijk zeggen, de grote constante in mijn leven. En dat was al zo in mijn jonge jaren, zover als mijn herinnering reikt.

Ik ben van 1939, en krap vier jaar toen mijn bewustzijn van het leven onherroepelijk zijn beslag kreeg, werd opgeslagen als weer bereikbare herinneringen. Het was voorjaar 1943, dus volop oorlog, de Duitsers waren onder ons. Laat ik met enkele van die belevingen beginnen.

Op mijn leeftijd, kinderen, ja opa, op mijn leeftijd worden de beelden van je jeugd steeds scherper en dringen zich op. De veertig jaren van mijn beroepsleven zou ik als het echt moet kunnen reconstrueren, maar indien ongemoeid liggen zij er bleek en lusteloos bij.

Ik ga van deze nood der ouderdom een deugd maken. Herinneringen die zich vanzelf en in een rijkdom van kleur aandienen krijgen de voorrang. De rest, dat zal mij geen zorg zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s